Eνα απόγευμα καθόμουν έξω από τον σταθμό των λεωφορείων για να μεταβώ στη διπλανή πόλη ,(έχουν καρέκλες με 2-3 τραπεζάκια και καθόμουν σε ένα από αυτά ,σε λίγο ήλθε μια κοπέλα αθίγγανη με ένα μικρό κοριτσάκι και κάθισαν μαζί μου.
Με ρώτησε ποιο λεωφορείο πήγαινε για Χαλκίδα και εγώ της είπα ότι θα έλθει σε λίγο ακριβώς απέναντι,η κοπέλα άρχισε να μιλά στο κοριτσάκι και την ρώτησε τι είναι η κυρία που κάθετε δίπλα μας (για μένα) και λέει το κοριτσάκι δείχνοντας με ,είναι μπαλαμό .Και εσύ τι είσαι; ξαναρωτάει η κοπέλα το κοριτσάκι,εγώ είμαι γυφτάκι αποκρίνεται και γυρνώντας σε μένα ,μπαλαμό φάει σκατά.
Άντε καλή μου όρεξη ήλθε το λεωφορείο τους ,τους ευχήθηκα καλό ταξίδι και έμεινα να τις κοιτάζω εγώ τυλιγμένη μέσα στο μπουφάν μου και αυτά με καλοκαιρινά ρούχα και το μικρό ξυπόλυτο να μπαίνουν για να πάνε σπίτι τους .
Η φωτό είναι από πέρσι αν και έχουν αρχίσει δειλά δειλά να ανθίζουν .
Η αλήθεια είναι ότι δεν είμαι σε φόρμα (όχι γυμναστικής) αλλά για να γράψω καμιάν ιστοριούλα (ξέρετε από εκείνες που γίνονται μπεστ σέλερ) .
Καθόμουν έτσι αφηρημένα και κοιτούσα τις πόρτες του σπιτιού μου και σκέφτηκα ότι θέλουν καθάρισμα και εγώ δεν έχω καμία ,μα καμία όρεξη .
Τότε με έπιασε να τις μετρώ ΟΛΕΣ όπου υπήρχε πόρτα και πορτάκι εξωτερικές εσωτερικές, πόρτες από ντουλάπια κουζίνας ,από ντουλάπες υπνοδωματίων, από βιβλιοθήκη ,τι να σας πω ακόμα και από το σύνθετο όλα 52 πόρτες και πορτάκια.
Θα μου πείτε δεν έχω τι να κάνω!! Τα συρτάρια δεν τα μέτρησα!!.
Φαντάσου να είχα και κανένα μεγάλο σπίτι από αυτά με τα διπλά σαλόνια διπλές κουζίνες διπλά τριπλά μπάνια( την πόρτα του μπάνιου την ξέχασα),όπως αυτά που βλέπω στη Κύπρο ,α τώρα κατάλαβα γιατί έχουν τόση πέραση οι (μαυρούες) ,χμ βέβαια ποιος θα τα καθαρίζει όλα αυτά;
(από τη ζήλια μου τα λέω) ; καλά ότι πείτε,όμως για σκεφτείτε πόσες πόρτες πρέπει να καθαρίζει μια γυναίκα ,οπότε οι υπόλοιποι να έχετε πάντα χέρια καθαρά όταν τις πιάνετε!!!!
Έτσι είναι αφού όλη μέρα καθόμουν και είχα το πόδι απλωμένο γιατί χθες το απόγευμα με έπιασε ένας πόνος κάτω στο κουτεπιέ; ετσι δεν το λένε; Πήγα και στο νοσοκομείο μου βγάλανε ακτινογραφία μου κάνανε εξετάσεις αίματος ,καλά οι εξετάσεις αίματος ήταν φοβερές ,άριστες είπε ο γιατρός και η ακτινογραφία δεν έδειξε τίποτα ίσως ήταν κάποια φλεγμονή; τα φάρμακα τα πήρα αλλά δεν πρόλαβα να τα πιω μου πέρασε ,οπότε αύριο χαρά και εργασία!
Ευτυχώς που στη ζωή έχουμε μόνο δυο πόρτες (που λέει και το άσμα) μια να μπαίνουμε και μια να βγαίνουμε,καμία για να κρυβόμαστε.
Να σας πω και κάτι να γελάσετε (ναι εις βάρος μου) πρόπερσι που είχα πάει στη Κύπρο βοηθούσα την αδελφή μου να καθαρίσουμε την αυλή από τα κλαδέματα και μια γυναίκα που περνούσε από το δρόμο την πήρε πάρα πέρα και της είπε ,άσε τη μαυρού κόρη να κουβαλά τα κλαδιά!! βρε ουστ , (το ουστ όχι γιατί με είπε μαυρού ).
Δεν φταίω που νιώθω έτσι δεν μπορώ να ξεπεράσω τρία πράγματα και δυστυχώς γίνετε η ζωή μου δύσκολή και ενίοτε και των γύρω μου .
Διάλογος με τη κόρη μου
Κόρη =Κ
Εγώ=Ε
Κτυπάει το τηλέφωνο τη Καθαρά Δευτέρα μόλις είχα τελειώσει το σφουγγάρισμα
Κ- Μαμά δεν με πήρες τηλέφωνο με ξέχασες
Ε - Θα σε έπαιρνα αλλά είπα να τελειώσω με το σφουγγάρισμα ,είσαι καλά αγάπη μου;
Κ-Καλά είμαι, μαμά σου είπα; δεν σου είπα το ....ξέχασα !! έχω ένα φιδάκι
Ε- Λίγο πριν το έμφραγμα!! τι;;;; πότε ; πως να το διώξεις παναγία μου ,ανατριχιάζω ολόκληρη. Η κόρη να γελάει.
Κ- Ελα ρε μαμά το είχα και όταν ήλθες στο σπίτι γυρνώντας από τη Κύπρο !! κοντεύω να πάθω και εγκεφαλικό
Ε-Που το είχες; εγώ δεν είδα τίποτε
Κ- Μου το φέρανε δώρο στη γιορτή μου είναι πολύ μικρούλη ,το έβαλα στο πατάρι μέσα στη γυάλα του για να μην το δεις όλοι το ξέρανε και ο μπαμπάς (αυτός της είπε να το κρύψει μην μούρθει κανά εγκεφαλικό από από το φόβο) ( είναι το ένα από τα τρία που έλεγα ότι φοβάμαι)ούτε ζωγραφιστό δεν θέλω να βλέπω φίδι γι' αυτό δεν βάζω και φωτογραφία.
Στο πατάρι ξέρουν ότι δεν θα κοιτάξω γιατί είναι ψηλά και εγώ δεν ανεβαίνω σε σκάλα (είναι το δεύτερο πράγμα που φοβάμαι οπότε δεν υπήρχε καμιά περίπτωση να το δω) όλα μελετημένα απ' όλους.
Ε - Το φίδι θα το ξεφορτωθείς .
Κ- Γιατί ρε μαμά; σ' έχει δαγκώσει ποτέ φίδι;
Ε-Όχι αλλά έχω πρόβλημα πες ότι θες εγώ δεν το θέλω λοιπόν ή ΕΓΩ ή το ΦΙΔΙ διαλέγεις και παίρνεις ή φεύγει το φίδι ή δεν ξανάρχομαι στο σπίτι σου και ούτε θα μου το φέρνεις εδώ.
Κ- Ρε μαμά αφού δεν θα σε πειράζει δεν θα το βγάζω από τη γυάλα όταν έρχεσαι
Ε- ή τη μάνα σου ή το φίδι ! .Ζήτα μου ότι άλλο θες ,πάρε ένα Μήτσο ο Μήτσος είναι ιγκουάνα(καλά δεν τρελαίνομαι και γι' αυτό αλλά μπροστά στο φίδι !.
Κ-Να μου πάρεις αυτοκίνητο!!!
Ε- Τόχεις χάσει τελείως !! δεν έχω λεφτά να σου πάρω αυτοκίνητο πάρε μια χελώνα,ένα κουνέλι οτιδήποτε άλλο εκτός από το φίδι ,αγαπούλα μου σε παρακαλώ πολύ άτε μάνα μου .
Κ- καλά θα δω θα πάρω κάτι άλλο ,κλαψ κλαψ.Πάει ο κύριος Φίδις (του είχε δώσει όνομα ,ο κύριος φίδις)
Τι είπατε; ποιο είναι η τρίτη φοβία μου; Οι κυλιόμενες σκάλες!!!.
Καλά φορέσαμε τη μάσκα,μόνο να θυμηθούμε να τη βγάλουμε, με το μαλακό όμως ,μη τρομάξουμε κανένα
Καλή Σαρακοστή.
Σιαιρετώ σας
Ήλθα Σήμερα ήλθα σπίτι μου στην Ελλάδα,'όπως γνωρίζατε? είχα πάει Κύπρο ,
είχα πάει μαζί με το γιο μου για να καταταγεί στην εθνική φρουρά της Κύπρου.
Στις 5 του Φερβουαρίου ορκίστηκε στο ΚΕΝ Πάφου μαζί με τους άλλους στρατιώτες Κύπριους της Κύπρου και Κύπριους που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν σε άλλες χώρες και έχουν και άλλη υπηκοότητα όπως και ο γιος μου.
Τα παιδιά που έχουν γεννηθεί και μεγαλώσει σε άλλη χώρα η θητεία τους θα είναι 6 μήνες μόνο και όσοι από αυτούς έχουν συμπληρώσει το 26 έτος θα κάνουν μόνο 3 μήνες στο στρατό,ο δικός μου γιος θα κάνει 6 μήνες.
Τα παιδιά που γεννήθηκαν στη Κύπρο θα κάνουν στρατό 25 μήνες ! και είναι σχεδόν όλοι 18 χρονών μόνο.
Και πάλι ο γιος μου αν πήγαινε στην Ελλάδα να καταταγεί θα έκανε μόνο 9 μήνες,αλλά προτίμησε να πάει Κύπρο για λιγότερη θητεία.
Πρέπει να μειωθεί και η θητεία στους Κύπριους της Κύπρου .
Αυτά τα έγραψα για να ξέρουν και οι φίλοι μου οι Ελλαδίτες τα περί στρατού στη Κύπρο.
Εγώ πέρασα πολύ καλά γνώρισα και δυο κούκλες φιλενάδες από τον ιστοχώρο και χάρηκα πάρα πολύ ξαναείδα και έναν πολύ καλό φίλο πάλι από τον ιστοχώρο και επίσης γνώρισα κόμη μια κούκλα του ιστοχώρου που αν και την είδα πολύ λίγο τέτοιο έξυπνο βλέμμα σπάνια το συναντάς.Εβρεξε πολύ όταν ήμουν κάτω (μεταξύ μας είναι που πήρα μαζί μου όλες τις σταλαματιές και τις άφησα ελεύθερες ) για τον φόνο που έγινε εκείνες τις μέρες δεν έχω καμιά σχέση(να εξηγούμαστε δηλαδή μη μου τα φορτώσουν όλα μόνο για τη βροχή έχω σχέση. Μου λείψατε ατιμούλλικα.Αυτά προς το παρών. Σας φιλώ.
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ.Για ένα μήνα θα είμαι Κύπρο ,θα σας δω όταν γυρίσω.
Αγαπημένοι συνμπλόγγερ σας εύχομαι Καλά Χριστούγεννα και ευτυχισμένος ο καινούριος χρόνος.
Λόγω φόρτου εργασίας δεν προλαβαίνω να γράψω καμιάν ιστορία ή καμιάν (λαφαζανιά) τούτην τη λέξη πρώτη φορά την γράφω και πρώτη φορά στη ζωή μου τη χρησιμοποιώ, εσείς μου τη μάθατε.
Φέτος η χρονιά με πήγε (π...) όλο κάτι αναποδιές και πολύ κούραση σωματική και ψυχική ,θέλω να πιστεύω ότι η ψυχική κούραση άρχισε να (έτσι νομίζω ,μέχρι να το πιστέψω θα πάρει λίγο καιρό ακόμα).
Η σωματική κούραση θα συνεχιστεί ακόμα γιατί λόγω των γιορτών έπεσε πολύ δουλειά (ευτυχώς γιατί κακά τα ψέματα αν δεν είχαμε τώρα δουλειά που οι νοικοκυρές θέλουν να στολίσουν τα σπίτια τους ,πότε θα είχαμε;)
Τον Γενάρη θα πάρω την άδεια μου και θα καθίσω ένα μήνα στη Κύπρο και έτσι θα ξεκουραστώ και σωματικά.
Βέβαια με τη κρίση και με τόσο κόσμο άνεργο μου έρχεται και λίγο ντροπή να λέω ότι θα πάρω άδεια να ξεκουραστώ,αλλά δεν είναι μια και δυο οι μέρες που δουλεύω είναι από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου.
Σκέφτομαι πως άρχισα να δουλεύω από τότε που πρωτοείδα περίοδο που ακόμα το κορμί μου σχηματιζόταν,τα μαλλιά μου δεν είχαν άσπρες τρίχες ,ούτε τα χέρια μου καφέ λεκέδες ούτε και ρυτίδες, το βλέμμα πέταγε σπίθες και όταν σχολούσα από τη δουλειά η έννοια μου ήταν που θα πήγαινα το βράδυ.
Τώρα μετά από τόσα χρόνια η περίοδος σχεδόν με εγκαταλείπει, τα μαλλιά αν δεν τα βάψω θα είναι σχεδόν κάτασπρα ( αυτά θα τα κόψω τελείως τρία εκατοστά θα τα αφήσω ) τα χέρια πια το μόνο που με νοιάζει είναι να μην πονάνε και να μη μουδιάζουν και ας έχουν όσες πανάδες θέλουν. Το σώμα άρχισε να μην υπακούει και πονάνε τα κόκαλα (αυτή η μέση !κρίμα που δεν μπορώ να τη κόψω και αυτή χα χα χα)
Γενικά καλά είμαι, έπιασε και ο χειμώνας ,κάνει κρύο, τα χιόνια άρχισαν να καταλαμβάνουν τα γύρω βουνά , η φωτογραφία είναι σημερινή ,σε λίγο θα καθίσω να δω και τα ρόδα της οργής μου αρέσει αυτή η σειρά.
Ανέβηκα στη πιπεριά να κόψω ένα πιπέρι
και η πιπεριά τσακίστηκε και μούσπασε το χέρι
δώσμου το μαντιλάκι σου το χρυσοκεντημένο
να δέσω το χεράκι μου που είναι ματωμένο
Υ.Γ. Μαντιλάκι θα βρείτε πιο κάτω .
Σήμερα βρήκα σε ένα συρτάρι κάποια μαντιλάκια ξεχασμένα ,ειδικά το ένα με τα λιλά χρώματα πρέπει να είναι πάνω από τριάντα χρονών.
Θυμάμαι που παλιά πριν ακόμα βγουν τα χαρτομάντιλα χρησιμοποιούσαμε πολύ τα μαντιλάκια από μαλακό βαμβακερό ύφασμα ,άλλες φορές με κάποιο κέντημα και άλλες φορές με στάμπες από λουλουδάκια ,αυτά ήταν τα γυναικεία ,τα αντρικά ήταν πιο μεγάλα λευκά και καμιά φορά με κάποια διακριτική μπορντούρα γύρω γύρω άλλο χρώμα διακριτικό πάντα.
Όταν ήμουν μικρή είχα πολλά μαντιλάκια πάντα είχα δυο μαζί μου ένα για τη μύτη και ένα καθαρό για να σκουπίζω τα χέρια μου,τώρα έχουμε τα χαρτομάντιλα που γεμίζει ο τόπος σκουπίδια από τη μια χρήση τους αν και έχουμε βολευτεί.
Τα υφασμάτινα θέλανε πλύσιμο τα χάρτινα τα πετάς και ξεμπερδεύεις.
Τα υφασμάτινα συμφέρουν, τα χάρτινα πρέπει να αγοράζεις συνέχεια .
Τ α υφασμάτινα έχουν μια γοητεία μια κομψότητα αλλά και πάλι άντε να φυσήξεις τη μύτη σου μέσα και μετά να το βάλεις στη τσάντα σου ή στη τσέπη σου,ενώ το χαρτομάντιλο το πετάς και ξεγνοιάζεις .
Παλιά που δεν είχαμε πλυντήριο (πριν από σαράντα χρόνια τα υφασμάτινα μαντιλάκια τα πλέναμε στο χέρι,άντε να ξεκολλήσεις τις μύξες,τώρα θα μπορούσαμε να τα βάζουμε στο πλυντήριο αλλά και πάλι πρέπει να τις κουβαλάς μαζί σου μέχρι να το καθαρίσεις
Τελικά θα βάλω ένα μέσα στη τσάντα μου έτσι για ομορφιά μόνο, μάλιστα θα βάλω αυτό το πολύ παλιό.
Θυμήθηκα και κάτι άλλο αν είχα μισό σελίνι (θυμάστε το μισούι; οι παλιοί;) το έδενα στη μια άκρη από το μαντιλάκι.
Αυτές τις 2-3 μέρες πήγαμε στην Αθήνα ,στα παιδιά μας και επί τη ευκαιρία (θυμάστε παλιά που στέλναμε κάρτες και γράφαμε επί τη ευκαιρία των εορτών κ.τ.λ......),δεν έχει καμιά σχέση τούτο με αυτό που θα γράψω.Συγκεντρωθείτε !.
Όπως έλεγα και πριν βρήκαμε την ευκαιρία ,μια και γινόταν έκθεση μελισσοκομίας στον ΟΛΠ Πειραιά και καθότι μελισσοκόμος ,ναι είμαι και μελισσοκόμος ,υπάρχει κανένα πρόβλημα; πολυτεχνίτης και ερημοσπίτης ένα πράγμα.
Έβαλα μπαταρίες στη φωτομηχανή που λέτε ,νόμιζα ότι θα δω κάτι που θα μου έκανε μεγάλη εντύπωση(η αλήθεια είναι ότι είδα ,αν και ήταν νύκτα ,τα μεγάλα καράβια,στον Πειραιά μια -δυο φορές έχω πάει πριν τριάντα τόσα χρόνια).Γράφω τι μου άρεσε!!.
Εντάξει θα γράψω και λίγο για την έκθεση, μπήκαμε στη έκθεση μας έδωσαν και ένα χαρτί γράψαμε και το όνομα μας(αν θέλαμε το συμπληρώναμε(εγώ πιο πολύ το συμπλήρωσα λόγω του ότι ήταν δίπλα το λιμάνι,μήπως κερδίσω κανένα καράβι ή καμιά κρουαζιέρα,άσχετο ξεάσχετο ,ποτέ δεν ξέρεις)
Προχωρούσαμε που λέτε εγώ, ο σύζυγος και ο γιος μας και κοιτούσαμε ,ο σύζυγος μίλησε με μερικούς που γνώριζε λόγω που έχουμε αγοράσει διάφορα μηχανήματα και άλλα υλικά για τις μέλισσες .
Εκεί που προχωρούσα λίγο πιο μπροστά ,γιατί όταν στεκόμουν πολύ πονούσε η μέση μου,έτσι πηγαινοέρχομαι λίγο για να μη πονάω,ακούω κάποιον να λέει εγιόρταζες α; θέλω τζιέρασμα και το λέει ξανά,ακριβώς μπροστά μου,ω λέω πέσαμε σε Κυπραίους, οπότε τι κάνω νομίζετε;δεν έχω το θεό μου μερικές φορές γυρίζω και τους λέω ,στους ξένους ανθρώπους τώρα ,θέλω τζιαι γιω τζιέρασμα γυρνάνε και με κοιτάνε ,ο ένας κάτι πουλούσε στην έκθεση,γούρλωσε τα μάτια του,εγώ άρχισα να το διασκεδάζω, θέλω τζιαι γιω τζιέρασμα ξαναλέω και τους χαρίζω ένα μεγάλο χαμόγελο,αφού με κοίταξαν και τους πήρε λίγο να αντιδράσουν, είσαι κυπραία!! (κερδίζεις ένα μίξερ) ναι λέω είμαι κυπραία.
Μου λέει Κυπραίος πωλητής. ήλθατε για την έκθεση; ναι λέω είμαστε μελισσοκόμοι και έδειξα προς τη μεριά του συζύγου μου και του γιου μου που μιλούσαν με κάποιον.
Αυτό μόνο ,υπήρξε κάποια αμηχανία από αυτούς, τους κυπραίους εννοώ ,εγώ ρώτησα αυτόν που ήταν επισκέπτης από που είναι (ένα περίεργο πράμα όλοι οι κυπραίοι είναι από Λευκωσία ή Λεμεσό,αυτός ήταν Λευκωσιάτης, τελικά μόνο εγώ είμαι από χωριό της Μόρφου;) .
Δεν μπήκανε καν στο κόπο να με ρωτήσουν από που είμαι και έτσι έκανα λίγα βήματα πιο πέρα και τους άφησα να κουβεντιάζουν.Όμως ο πωλητής που πιθανόν η επιχείρηση να ήταν δική του θα μπορούσε να μου πει να περιμένω να τελειώσει τη κουβέντα του που δεν κράτησε πάνω από 4-5 λεπτά και να μιλήσουμε για το τι πουλούσε και αν μας έκανε κάτι ,όμως όχι,έτσι και εγώ δεν μπήκα στο κόπο να δω τι ακριβώς πουλούσε.
Μόλις τέλειωσε ο σύζυγος μου δεν του είπα τίποτα για τον κυπραίο που κάτι πουλούσε,αν του το έλεγα θα πήγαινε θα έπαιρνε και κάρτα και αν κάτι είχε που μας έκανε θα τον προτιμούσαμε,αλλά .....
Καλή ήταν η έκθεση όμως για μας όλα ήταν γνωστά πράγματα δεν είδαμε κάτι που δεν γνωρίζαμε ,γι' αυτούς που δεν ασχολούνται είναι μια εμπειρία.
Φωτογραφίες δεν έβγαλα θα σας βάλω από τα δικά μου μέλια. Τα χαρτιά που συμπληρώσαμε ήταν καθαρά στατιστική.
