Η δουλειά μου1

Σήμερα θα σας δείξω λίγη από τη δουλειά  που κάνω!

;;;;;;;;;;

Τα  ιστολόγια έχουν μια ζεστασιά εν σχέση με το φέις μπουκ.

Παρόλο που το δεύτερο έχει μια αμεσότητα για μένα δε φτάνει   την αίγλη που έχει η ιστοσελίδα  την οποία επισκεφτούν λίγοι  φίλοι και θα πουν τη γνώμη τους ή ακόμα απλά θα  την επισκεφτούν.

  Η ιστοσελίδα είναι σαν παλιό καλό κρασί  (έτσι λένε οι ειδήμονες για το κρασί)  οπότε καταλαβαίνω τι θέλουν να πουν ..
  Πολλοί φίλοι μπλογκεράδες έχουν σταματήσει σχεδόν να γράφουν ,έχει αλλάξει πολύ η μπλογκογειτονιά και μου λείπει, λες και ήταν μόδα και πέρασε ,μπορεί όμως και απλά να κουράστηκαν γιατί κάποια στιγμή πολλά πράγματα που μας έδινα με οποιοδήποτε τρόπο ευχαρίστηση ,κάποια στιγμή μας κουράζουν ,αλλά μπορεί και να είναι αλλιώς τα πράγματα να αλλάζουμε εμείς οι ίδιοι και η ζωή να μας κάνει να βλέπουμε με άλλο μάτι κάτι  που σε κάνει να θέλεις να κάθεσαι μπροστά σε μια οθόνη μόνος σου και να γράφεις στην ουσία σε άτομα άγνωστα ,γιατί κακά τα ψέματα όλοι γράφουμε για να τα διαβάσει κάποιος άλλος  ,αλλιώς δε χρειαζόταν να τα δημοσιεύουμε απλά θα  κρατούσαμε αρχείο για μας.
  Δεν ξέρω κατά πόσο υγιές είναι το φέις μπουκ αν δεν έχεις κάτι να πουλήσεις δεν νομίζω ότι χρειάζεται στη ζωή μας.
 Έγραψα αυτά που σκεφτόμουν και ησύχασα και ξέρω τι θα κάνω τις επόμενες μέρες!
  

Ο κουμπαράς το γουρουνάκι!

Αν κάτσω να σκεφτώ ότι  με τα όσα συμβαίνουν  στην Ελλάδα όπου και ζω ,θα έπρεπε να κλείσω το μπλογκ το φέις μπουκ(ναι έκαμα και τέτοιο)(γι' αυτό και χάνομαι) (όχι τις νύχτες) και γενικά έπρεπε να καταργήσω το ίντερνετ και να πω  ότι θα κάνω οικονομία ,δε μου χρειάζεται να δίνω λεφτά για να γράφω ότι χαζομάρα μου κατέβει στο κεφάλι  και να νομίζω ότι είναι και σπουδαία!
 Θα μου πείτε και τι θα έκανες;  θα έβλεπα λίγη τηλεόραση και θα έπλεκα και λίγο ,θα διάβαζα και κανένα βιβλίο που περιμένουν εκεί να τα ανοίξω.
    Εντάξει είναι και οι δουλειές αλλά και αυτές δε τελειώνουν ποτέ και εγώ θέλω να ξεκουράζομαι και λίγο μετά τη δουλειά  που είναι και  κουραστική.
    Και αφού είπαμε ότι ο κόσμος αυτό το καιρό έχει προβλήματα οικονομικά μιας και κάποιοι αποφάσισαν να κόψουν μισθούς να κάνουν απολύσεις και οι νέοι να μη βρίσκουν δουλειά θα μιλήσω για ένα επίκαιρο θέμα τον κουμπαρά χε χεχε!!

  Μπλακ χιούμορ.Όταν ήμουν μικρή και η ξεγνοιασιά έτρεχε από τα μπατζάκια μου ,είχα κατακαιρούς κουμπαράδες,είχα κουμπαρά πήλινο ,αυτόν που ήταν σαν κιούπι  έβαζα μέσα καμιάν πακκίρα  τάχα μου να μαζέψω χρήματα να γίνω πλούσια ουάχαχαχαχα,μετά από καναδυό μέρες έπαιρνα ένα μαχαίρι και προσπαθούσα να βγάλω από τη σχισμή τα πενιχρά μου λεφτά,αν έβγαιναν καλώς, αλλιώς γκαπ κάτω ο κουμπαράς και έτρεχα να μαζέψω τις πακκίρες για να τρέξω στο μπακάλι να αγοράσω τσίχλες ή ,αφρόζες ,ή τύχες ή ,καραμέλες  και ότι άλλο μπορούσα.
  Άλλες φορές είχα κουμπαρά γουρουνάκι όπως αυτό της φωτογραφίας πλαστικό   ,μέσα τα λεφτά ,έξω τα λεφτά ,μέχρι που μια μέρα τον έσχισα και τελείωσε η παράσταση ,το παγωτό είχε παραπάνω αξία από το να τα έχω  μέσα στη κοιλιά του γουρουνιού,καλύτερα ήταν μέσα στη δικιά μου κοιλιά!!
  Ε τώρα πείτε μου κάνεις προκοπή και προίκα έτσι; 
  Γιατί τα γράφω αυτά θα διαιρωτηθείτε !Ξέρετε πόσοι κουμπαράδες θα σπάσουν  τώρα; 
 

Σε ποια γλώσσαν να σας γράψω

Kαλησπέρα  συνήθως δεν αρχίζουμε  ούτε με καλημέρα ούτε με καλησπέρα,αλλά αφού είναι βράδυ γιατί να μην καλησπερίσω;
  Ακόμα  δεν ξέρω τι θα γράψω αλλά στρογγυλοκάθισα και  φαντάζομαι ότι θα μου έρθει η έμπνευση χαχαχα.
  Ναι γιατί εν πελλή να έρτει σε μένα,  ακόμα τζιαι τούτη εν να πάει σε κανέναν συγγραφέα για   να κάμει βιβλίο να το πουλήσει να φκάλει ππαράες.
  Αντε τώρα να το διαβάσει  ελλαδίτης και να καταλάβει τι στο διάολο γράφω!
  Να πω την μαύρην αλήθκεια  έσιει πράματα που θέλω να τα γράφω στα κυπριακά ,τζιήνα που εν του τόπου μου, πόνοι τζιαι καημοί, τζιήνα που με εκάμαν να γελώ τζιαι να νιώθω ευτυχία  μες στη ψυσιή μου, τζιήνα που έζησα τον τζιαιρό που ήμουν κορούα τζιαι εβούρουν μες τες στράτες του χωρκού μου τζιαι έπαιζα με τες φιλενάδες μου.
 Τζιήνα που που με εκάμαν να τρέμω που τον φόον μου την ώρα που ερέσαν πουπάνω μας τα αεροπλάνα του Αττίλα τζιαι εγιώ εγονάτουν χαμέ τζιαι έκαμνα το σταυρό μου μαζί με άλλους χωρκανούς πουκάτω που τες ταράτσες των τζιηνούρκων σπιτιών που εμεινήσκαν οι νιόπαντρες κοπελούες με τους αντράες τους ,που ενε προλάβαν να χαρούν την αγάπη τζιαι τον έρωταν τους μες το ωραίον τους το σπίτιν.
   Θέλω να τα γράφω ούλλα στη γλώσσα μου τη μητρική,τη γλώσσα που εν μας εμαθαίναν στα σκολεία ,τη γλώσσαν που μόνον εσυντηχάναμε,αλλά εν την εγράφαμε γιατί ήτουν αντροπή ,ήταν αμορφωσιά,άλλα εγράφαμεν άλλα εσυντηχάναμε τζιαι θεέ μου αλόπως άλλα εκαταλαβαίναμε.
  Εσιεις φορές που ΘΕΛΩ να γράφω έτσι  !
 Εχει και φορές που ΠΡΕΠΕΙ να γράφω έτσι!

Τζιαι αφου ξεκίνησα με καλησπέρα  τελειώνω με μιαν ΚΑΛΗΝΥΚΤΑ !
  

Καλώς σας βρήκαααααα

Για  σας κοπέλες και κοπέλια  καλό Φθινόπωρο,για το Χειμώνα έχουμε καιρό.
 Έχει καιρό να  γράψω και να πω την αλήθεια είμαι μαγγωμένη,λοιπόν τον Αύγουστο πήγα δυο βδομάδες στη Κύπρο 
  Δε πρόλαβα καν να το πω γιατί είχα χαλασμένο  υπολογιστή  και το αποφάσισα ξαφνικά .Πέρασα ήσυχα και καλά από άλλες χρονιές γιατί ο καιρός ήταν μεν ζεστός αλλά καλύτερος από άλλα Καλοκαίρια !
 Έχω και άλλες δέκα μέρες άδεια  και θα δω πότε θα τη πάρω ,προς το παρόν τα κεφάλια μέσα και δουλειά (ευτυχώς έχω ακόμη   δουλειά) το ευχάριστο της υπόθεσης, κούραση πολλή αλλά τι να κάνεις που έρχονται τα ραβασάκια ένα ένα για πληρωμή .
  Άλλοι γαμάν και άλλοι πληρώνουν σιχτίρ όλοι τους και κυβερνώντες και μη.
  Πρώτα θα πτωχεύσουν εμάς (χμ λες και τώρα τρέχουν από τα παντζάκια μας) και μετά θα πτωχεύσουν και την Ελλαδίτσα.
  Η Κυπρούλα μαθαίνω θα βγάλει φυσικό αέριο (ε  καλό μόνο    φυσικό αέριο από τις πορδές θα παράγει;) μπράβο μπράβο  ποιος τη πιάνει τώρα ; (εκτός από τον Τούρκο βέβαια  που της έχει  πιάσει τη μύτη και κατέβηκε προς το στήθος,ε  το πολύ πολύ να της πιάσει και το κόλο τώρα.
  Μπράβο άντε να δούμε, μπας και βοηθήσει και της μητέρα Ελλάδα, τώρα που θα έχει μεγαλεία !!! (Οχι βρε δεν είμαστε ζήτουλες,βγάλτε εσείς τα αέρια σας άφοβα ,εμεις θα κρατήσουμε τη μύτη για καλό και για κακό.

      Έφερα και χαλλούμια κάμνει  μας τα ένας   τσοπάνης  στο Μαρί,  (ξέρετε που είναι το Μαρί ενεν; )
 Καλώς σας βρήκααααααα!!

Καλές διακοπές και καλή ξεκούραση μπλογκερόφιλοι!

Mπλογκοφίλοι μου όπως θα έχετε προσέξει έχουμε χαθεί τελευταία!  δε το προσέξατε;; Αντιπαρέρχομαι!  Η  αλήθεια είναι ότι μου λείπουν στη μπλογκόσφαιρα και οι παλιοί φίλοι  ,μερικοί σχεδόν τα έχουν εγκαταλείψει ,κοντεύω να κάνω το ίδιο!.Λέτε να είναι μόδα το μπλόγκιν ή μάλλον να είναι όπως ένα παιχνίδι  που έχει ένα παιδάκι και μετά από λίγο καιρό το βαριέται;;.Δηλαδή εμείς οι μεγάλοι βρήκαμε μια διέξοδο από τα καθημερινά μας προβλήματα και μη που τώρα πια είδαμε ότι τίποτα δε μπορεί να μας βγάλει από αυτά; και απογοητευτήκαμε από αυτό το παιχνίδι ; ή μήπως είδαμε ότι οι νέοι μπλογκάδες έχουν πολύ διαφορετικά ενδιαφέροντα που εμείς δε μπορούμε να ακολουθήσουμε αυτούς τους ρυθμούς;;
  Δε ξέρω εγώ πάντως αποφάσισα να συνεχίσω να γράφω (δε θέλω στραβομουτσουνιάσματα θα με ανεχτείτε!!) πως κάνετε έτσι;;;   Εγώ πάντως έχω εκτός από τους παλιούς μπλογκόφιλους και νέους που μου αρέσουν πολύ,εγώ θα συνεχίζω να γράφω τα σχόλια μου όπως εγώ τα καταλαβαίνω και θα δέχομαι τα δικά σας !

 Φίλοι  μου Καλό Καλοκαίρι και καλά μπάνια όσοι  βουτάτε τη κορμάρα σας στα καταγάλανα νερά !
 
 

Χειροτεχνία!!

Το έφτιαξα πριν λίγες μέρες και είπα να σας το δείξω

Το τέλος της μαγικής χώρας

Πριν από πολλά χρόνια υπήρχε μια χώρα που διέφερε από τις άλλες ,κατ' αρχήν μόνο οι κάτοικοι της την γνώριζαν κανένας  άλλος άνθρωπος πάνω στη Γη δεν ήξερε την ύπαρξη της.
    Αυτή η χώρα  είχε και κάτι άλλο που την έκανε να διαφέρει  και να τη κάνει ξεχωριστή ,σχεδόν όλα τα πράγματα ήταν μαγικά !
   Οι άνθρωποι που ζούσαν εκεί ποτέ δεν θύμωναν ,ποτέ δεν έλεγαν ψέματα,ποτέ δε τσακώνονταν μεταξύ τους,επίσης κανένας δεν είχε περισσότερα ή λιγότερα χρήματα από τον άλλο ,αυτό όμως δε σήμαινε ότι όλοι ήταν ίδιοι ή φορούσαν τα ίδια ρούχα ή διασκέδαζαν με τον ίδιο τρόπο όλοι!.
    Ο  κάθε άνθρωπος στη χώρα αυτή  είχε διαφορετικά χαρίσματα όπως και στις άλλες χώρες του κόσμου ,μόνο που αυτοί δεν ήταν  ζηλόφθονοι ,ούτε κλέφτες ,ούτε φονιάδες ,ούτε βιαστές ,ούτε τεμπέληδες και βοηθούσαν ο ένας τον άλλον.
      Ένα άλλο πράγμα που έκανε τη ζωή τους ξεχωριστή ήταν τα αυτοκίνητα  ,κανένας δεν είχε δικό του αυτοκίνητο,όλοι κυκλοφορούσαν με τα λεωφορεία  ναι ναι με τα λεωφορεία  ,α  μη νομίζετε ότι οι δρόμοι ήταν γεμάτοι με λεωφορεία ίσα ίσα  ήταν πολύ λίγα,  για κάθε χίλιους κατοίκους είχε ένα  μέχρι δυο λεωφορεία .
       Τα λεωφορεία αυτά ήταν μαγικά, κατ' αρχήν δεν λειτουργούσαν με βενζίνη, ούτε με πετρέλαιο, ούτε καν με νερό  και νερό υπήρχε, μπόλικο,απλά όταν καθόταν ο οδηγός στη θέση του αυτό ξεκινούσε  ,τα λεωφορεία δε σταματούσαν ποτέ να δουλεύουν, μόνο οι οδηγοί άλλαζαν και  έτσι μέρα νύκτα είχε συγκοινωνία, όταν είχε δυο άτομα μέσα στο λεωφορείο οι θέσεις ήταν δυο ,όταν σταματούσε να πάρει και άλλους επιβάτες με το που πατούσε ο επιβάτης το πόδι του μέσα στο λεωφορείο  αμέσως εμφανιζόταν και άλλη θέση, όσοι και να έμπαιναν μέσα είχε θέση και έτσι όλοι κάθονταν στη θέση τους και επειδή ΄δεν είχε σκαλάκι για να ανεβαίνεις πάνω αλλά ήταν σχεδόν στο ύψος του δρόμου μπορούσαν να ανέβουν και αναπηρικά καροτσάκια  και να βρεθεί αυτόματα και χώρος γι' αυτά.
  Έτσι η ζωή κυλούσε όμορφα και ήσυχα, τα παιδιά πήγαιναν κάθε μέρα στο σχολείο τους, οι μεγάλοι στις δουλειές τους ,ώσπου μια μέρα ακούστηκε μια βοή από ψηλά και όλοι έτρεξαν να κρυφτούν, δεν είχαν ξανακούσει τέτοιο θόρυβο, ακόμη και τα λεωφορεία τους είχαν ένα διακριτικό θόρυβο.
   Τρομαγμένοι λοιπόν κρύφτηκαν και κάποιοι μεγάλοι με πολύ προσοχή είδαν ένα μεγάλο πουλί να προσπαθεί να κατέβει ,νόμισαν ότι θα πέσει στο κεφάλι τους ότι θα τους πλακώσει μαζί με τα σπίτια τους και άρχισαν να τρέχουν αλαφιασμένοι .
  Το πουλί δεν ήταν παρά ένα αεροπλάνο που βρήκε τελικά ένα μεγάλο οικόπεδο  και προσγειώθηκε .Έτρεξαν οι μεγάλοι να δουν τι ήταν αυτό και τα παιδιά τα έστειλα όλα στα σπίτια τους,πλησίασαν και είδαν ότι το πουλί αυτό ήταν από σίδερο και όταν άνοιξε και η πόρτα νόμισαν ότι ήταν το στόμα του και πως θα τους καταβρόχθιζε, όμως πριν προλάβουν να αντιδράσουν είδαν δυο ανθρώπους να βγαίνουν από μέσα,πάλι τρόμαξαν νόμισαν τώρα ότι τους είχε φάει  και αυτοί το ανάγκασαν να τους βγάλει έξω από το στομάχι του.
  Έτρεξαν κοντά τους και τους τράβηξαν μακριά  ,αν και οι δυο επιβάτες τρόμαξαν με τη συμπεριφορά τους,και τους είπαν  ότι είναι ένα αεροπλάνο  και να μη φοβούνται  γιατί ήλθαν ειρηνικά  και πάλι οι κάτοικοι της μαγικής χώρας δε μπορούσαν να καταλάβουν τι σημαίνει ειρηνικά γιατί αυτοί ποτέ δε χρησιμοποιούσαν αυτή τη λέξη ,γιατί απλούστατα δεν είχαν ποτέ εχθροπραξίες μεταξύ τους.
    Μέχρι να δοθούν εξηγήσεις κάτι άρχισε να αλλάζει στη μαγική χώρα ,από τη στιγμή που πάτησαν το πόδι τους αυτοί οι δυο άνθρωποι στο χώμα όλα άλλαζαν γοργά, οι άνθρωποι άρχισαν να βλέπουν ό ένας με διαφορετικό μάτι τον άλλο ,τα παιδιά άρχισαν να τσακώνονται, τα σπίτια άλλα να γίνονται πελώρια και άσχημα και άλλα να μικραίνουν και να μη χωράει η οικογένεια που έμενε πριν μέσα.

  Τα  δένδρα άρχισαν να ξεραίνονται   οι πόλεις γέμισαν ξαφνικά από σκουπίδια που τώρα πια δεν φρόντιζαν να τα μαζεύουν  και τα λεωφορεία, εκείνα τα μαγικά λεωφορεία εξαφανίστηκαν και τη θέση τους την πήραν άλλα που έβγαζαν ένα μαύρο καπνό  και δε μπορούσαν οι άνθρωποι να αναπνεύσουν ,τώρα πια δεν χωρούσαν μέσα οι επιβάτες και στριμώχνονταν όρθιοι ,τα αναπηρικά καροτσάκια δεν μπορούν να μπουν μέσα  και όχι μόνο για το σκαλί αλλά και γιατί δεν υπάρχει χώρος και έτσι χάθηκε η μαγική χώρα
   


   
   

Καφές της παρηορκάς και όχι μόνο!

Είδατε; ουδέτερο χρώμα   ,όποιος χάσει στις εκλογές ,κερνάω καφέ της παρηορκάς!

Τζιαι μεν  μαραζώνετε τζιαι τούτοι που εν να φκουν τωρά τις ίδιες μαλ.....ς θα κάνουν όπως ούλλα τα γρόνια!

Μελίσσια

Είναι  η εποχή που ξεπορτίζουν  τα μελίσσια ,....οι γάτεςείναι περαστικές  ,μόνο που καμιά φορά κάνουν Αρμένικη βίζιτα..

Εσεις ξεχνάτε;

Κάποια στιγμή τελειώνει ένα πράγμα και το χρειάζεσαι τη συγκεκριμένη στιγμή ,πρέπει να πας στο σούπερ μάρκετ  να το πάρεις αμέσως.
 Σύζυγος:Γυναίκα ο αφρός ξυρίσματος που είναι; 
Εγώ:Δεν ξέρω σήμερα δε ξυρίστηκα ,θα αφήσω μούσι!
Σύζυγος: Tον πήγα στο χωριό,τον έφερες;
Εγώ:$ & * ( @ τι λες μωρέ; που ξέρω γω;
Σύζυγος :Θα πας να μου πάρεις
Εγώ:Καλά θα πάω
  Και βάζω τα παπούτσια μου και σας κυνηγ΄...
λοιπόν ξεκινώ να πάω στο σούπερ μάρκετ(μη νομίζετε κοντά είναι σε πέντε λεπτά με τα πόδια εκεί είμαι)
  Ε λέω εγώ τώρα δε παίρνω και κάτι άλλα πραγματάκια που θέλω για να μην βγαίνω αύριο; μάλιστα σωστή η σκέψη μου θα τα πάρω
   Και αρχίζω να βάζω πράγματα στο καλάθι  γιατί περίμενε και ο σύζυγος τον αφρό να ξουραφιστεί.
 Πάω στο ταμείο παίρνω τις σακούλες μου τρεις σχεδόν γεμάτες και κινώ για το σπίτι, περνώ το δρόμο απέναντι κάνω δέκα βήματα (στο περίπου δεν τα μετρώ) #&)@@@@ ΤΟΝ ΑΦΡΟ ξέχασα τον αφρό!!!! αφήνω τις τσάντες σε μια γνωστή μου που έχει μαγαζί εκεί και πάω για τον αφρό ,με βλέπει η ταμίας και γελά ,τι ξέχασες; αυτό που ήταν η αιτία να έλθω να ψωνίσω.

  Ξέρεις πόσες γυρνάνε πίσω γι' αυτό τον λόγο;;;;
Λέτε να φταίει ο χρόνος που περνά από πάνω μας;;;
 Η φωτό είναι από το χωριό του συζύγου.

Επέτειος

 Εβαλα λίγες φωτογραφίες από το χωριό όταν πήγα το Πάσχα ,έβαλα και το κάλεσμα του γάμου μου που εγίνη πριν 32 χρόνια σαν σήμερα.

Πάσχα στο χωριό

Πάσχα στο χωριό
Ίσως έχω ξαναγράψει για το Πάσχα  αλλά θέλω να γράψω και τώρα για τις μέρες του Πάσχα και τις προετοιμασίες που γίνονταν στο χωριό μου μέχρι και το 1974.
 Εγώ θα γράψω ότι θυμάμαι και αν κάποιος χωριανός θυμάται ή θεωρεί ότι έγραψα λάθος ας με διορθώσει ή ας προσθέσει κάτι που θυμάται ή άκουσε από τους παλιούς του χωριού.
  Καταρχήν είναι το καθάρισμα και το άσπρισμα των σπιτιών (το ασβέστωμα) Καλά μη νομίζετε πως έκανα και πολλές δουλειές ,καλύτερα ήταν οι βόλτες.
   Σειρά δε θυμάμαι ,δηλαδή δε θυμάμαι ακριβώς ποια μέρα φτιάχναμε τις φλαούνες, όμως θυμάμαι όλη αυτή τη φασαρία και μου άρεσε, μύριζε Πάσχα,σε όλα τα σπίτια οι γυναίκες φτιάχναμε φλαούνες και τις έψηναν στους φούρνους με τα ξύλα .Τα σπίτια δεν είχαν όλα φούρνους στις αυλές  τους,αλλά σε κάθε γειτονιά σχεδόν όλο και κάποιος είχε φούρνο,έτσι όλοι με τη σειρά αφού πρώτα είχαν συνεννοηθεί με τον ιδιοκτήτη του φούρνου ψήνανε.
  Οι φλαούνες δεν ήταν το μόνο που φτιάχναμε ,αλλά φτιάχναμε και ψωμιά, παξιμάδια κουλούρες που στη μέση βάζαμε ένα αυγό κόκκινο,(εμένα μου άρεσαν τα παξιμάδια  που ήταν γλυκά)και περιττό να σας πω ότι οι φλαούνες της μάνας μου ήταν οι πιο καλές.Όποιος έχει αντίρρηση να πάει να φάει από της δικιάς του μάνας,εγώ από τη δικιά μου δεν πρόκειται να ξαναφάω.
   Τη  Μεγάλη Πέμπτη βάφαμε τα αυγά ,όλα κόκκινα, τότε μόνο κόκκινα βάφαμε ,(μετά έγιναν μόδα και τα άλλα χρώματα)(τώρα η κόκκινη Πέμπτη έγινε πολύχρωμη).Ναι αλλά δε βάφαμε μόνο αυγά της κότας  ,πηγαίναμε και αγοράζαμε και αυγά γαλοπούλας και φαραώνας(φραγκόκοτα) (για τους καλαμαράες η εξήγηση),
  γιατί τα αυγά αυτά έχουν πιο σκληρό τσόφλι και θέλαμε κατά το τσούγκρισμα να σπάμε τα αυγά των άλλων ,λίγο πολύ όλοι αυτό κάναμε.
    Η  λαμπρατζιά (όχι αυτή της Βίσση),αλλά  αυτή που ανάβουμε με ξύλα για να κάψουμε τον Ιούδα  ,αυτή βασικά ήταν δουλειά των αγοριών μάζευαν από μέρες ξύλα και τα στοίβαζαν σε ένα οικόπεδο απέναντι από την εκκλησία(τώρα που το σκέφτομαι  δεν άκουσα ποτέ να διαμαρτυρηθεί  η γυναίκα που το σπίτι της ήταν δίπλα από τη φωτιά που φαντάζομαι θα γέμιζε  καπνιά)
  Το στόλισμα της εκκλησίας για τον επιτάφιο γινόταν από τις νέες του χωριού   ,περνούσαμε από όλα τα σπίτια που είχαν κήπους,(όλα σχεδόν τα σπίτια είχαν λουλούδια στην αυλή τους ) και μας έκοβαν για το στόλισμα του επιτάφιου ,ε όποιος είχε πολλά και τσιγκουνευόταν ξαναπηγαίναμε μόνοι μας .
  Μοσχομύριζε η εκκλησία από τα τριαντάφυλλα και τα άλλα λουλούδια ,ήταν στολισμένος ο επιτάφιος με αγάπη και όχι για να γίνει καλύτερος από κάποιον άλλο (εξάλλου δεν είχαμε δει και άλλον) όπως γίνετε τώρα που ούτε μυρίζουν τα λουλούδια ούτε και είναι με την ίδια αγάπη που τον φτιάχναμε εμείς.
 Τώρα τους φτιάχνουν τυποποιημένους.
   Και το άλλο ήταν το πάννισμα(δηλαδή φίλοι ελλαδίτες το να φορέσουμε κάτι καινούριο για να πάμε στην εκκλησία το Πάσχα έτσι το λέμε πάννισα))
 Λαμπάδες όπως έχουμε σήμερα πολλά χρώματα τότε δεν υπήρχαν, απλά αγοράζαμε ένα κερί λίγο πιο χοντρό από το κανονικό ,αργότερα είχαν φέρει και λευκές λαμπάδες.
   Έγραψα πιστεύω τα βασικά σχετικά με τις προετοιμασίες  του Πάσχα,το θρησκευτικό μέρος ας το βρει ο καθένας μέσα του.

 ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ   !! Και του χρόνου το Πάσχα  να το κάνετε στο χωριό σας που τώρα είναι κατεχόμενο.
 

  Το χωριό μας από ψηλά.
   Και η εκκλησία μας