Κυριακή, 26 Απριλίου 2009

Όταν πέσουν τα άνθη

Αχλαδιά
Κερασιά
Ροδακινιά
Μηλιά
Κορομηλιά

Το απόγευμα του Σαββάτου μετά τη δουλειά πήγαμε με το σύζυγο στο χωριό του για κάποιες δουλειές και εγώ πήρα και τη (φωτομηχανή).
Το χωριό είναι ορεινό και έτσι πρόλαβα μερικά δένδρα που ακόμα τώρα ανθίζουν.
Εκεί που φωτογράφιζα την κερασιά την αχλαδιά τη μηλιά την κορομηλιά την ροδακινιά (καλά καλά τελείωσαν τα δένδρα) χμ η καστανιά δεν άνθισε ακόμα (είμαι κακιά έτσι?).
Εκεί που εστίαζα πάνω στα άνθη και τραβούσα (που είσαστε Ασερα και Αδαή να με καμαρώσετε τη φωτογράφο) παρατήρησα πόσο μοιάζουν τα άνθη μεταξύ τους από δένδρο σε δένδρο,σκέφτηκα ότι τα άνθη είναι σαν τα μωρά που όταν γεννούνται είναι σχεδόν όλα τα ίδια και αρχίζουν να ξεχωρίζουν μεγαλώνοντας .Τα άνθη όταν πέσουν αρχίζουν να ξεχωρίζουν και να διαφέρουν το ένα δένδρο από το άλλο ξεχωρίζουν από το καρπό , το σχήμα του καθενός και το χρώμα είναι διαφορετικό .
Έτσι και οι άνθρωποι ,το κάθε μωρό μεγαλώνοντας θα ξεχωρίζει από τους άλλους θα μοιάζει πιο πολύ με την οικογένεια του. Άλλος θα είναι ξανθός άλλος μελαχροινός άλλος καστανός.
Και στο κάθε δένδρο οι καρποί θα είναι μεν ίδιοι αλλά ο καθένας θα είναι μοναδικός άλλος θα είναι μικρός άλλος μεγάλος άλλο πιο κόκκινος άλλος θα έχει στίγματα και άλλος θα είναι όμορφος απ' έξω και σάπιος από μέσα και ας είναι από το ίδιο δένδρο και ας κρέμονται από το ίδιο κλαδί.
Έτσι και οι άνθρωποι διαφέρουν μεταξύ τους μπορεί να έχουν βγει από την ίδια μήτρα όμως ο ένας μπορεί να είναι ξανθός ο άλλος μελαχροινός ό άλλος σγουρομάλλης ,ο ένας μπορεί να έχει καρδιά μάλαμα και ο άλλος να είναι σάπιος στη ψυχή.
Τέτοια πράματα σκεφτόμουνα και είπα να σας τα πω.
Πάνω έβαλα τα ανθισμένα δένδρα και κάτω βίντεο με τον καταρράκτη του χωριού.

video