Τετάρτη, 14 Απριλίου 2010

Οι φίλοι


Η λέξη φιλία είναι μεγάλη λέξη,όταν τη γράφεις στο χαρτί είναι μια μικρή λέξη με πέντε γράμματα αλλά όταν την νιώθεις και την προσφέρεις ή την εισπράττεις από άλλα άτομα τότε γίνετε η μεγαλύτερη λέξη .

Κατά καιρούς από τότε που ήμουν παιδί ακόμα είχα φίλες αλλά είχα και τις κολλητές μου αυτές ήταν δυο ,μετά τον πόλεμο του 74 χαθήκαμε η μια πήγε Αγγλία ,εγώ Ελλάδα και η τρίτη είναι Κύπρο και σπάνια βρισκόμαστε ,θάλεγα ότι δεν έχουμε επαφή.
Όταν όμως βρούμε ανθρώπους που έχουν επαφή με αυτές και με εμένα ρωτάμε όλες για την καθεμιά και έτσι μαθαίνουμε κανένα νέο αυτές για μένα και εγώ γι' αυτές,υπάρχει η αγάπη όσο και να σας φαίνεται παράξενο .Όλοι στο χωριό ξέρουν ότι ήμασταν αχώριστες παιδικές φίλες.
Μετά το 74 δέθηκα πιο πολύ με κάποιαν άλλη κοπέλα και ήμασταν αρκετά κοντά στη λέξη φιλία αλλά για πολύ λίγο μετά χαθήκαμε.
Εδώ στην Ελλάδα δεν μπορώ να πω ότι έχω κολλητές ούτε και ιδιαίτερες φιλίες, συναδέλφισσες ναι συγκάτοικοι ναι ,μεγαλώνοντας δεν μπορείς να κάνεις φιλίες με όλη τη σημασία της λέξης.
Όμως υπάρχουν άνθρωποι εκεί που δεν το περιμένεις που σου στέκονται στις δύσκολες ώρες καλύτερα από οποιονδήποτε φίλο και ας μην υπήρξα τε ποτέ ιδιαίτερα φίλοι γιατί απλούστατα δεν είχατε ποτέ το χρόνο να αναπτύξετε μια κάποια φιλία .
Πως μπορώ εγώ τώρα να μην θεωρώ την Ντίνα και την οικογένεια της που μένουν Κύπρο και δουλεύει με την αδελφή μου ,πως μπορώ να μην τους θεωρώ φίλους μου,φίλους με όλη τη σημασία της λέξης .
Όσο καιρό ήμουν στη Κύπρο αυτή η κοπέλα με πήγαινε καθημερινά στο νοσοκομείο για να είμαι με το παιδί μου πηγαινοερχόταν να μου φέρνει πράγματα ,ότι μα ότι χρειάστηκα ήταν εκεί.
Πως μπορώ να μη θεωρώ φίλους τους πρώην εργοδότες μου στη Κύπρο που έτρεχαν για μένα και το παιδί μου ?
Ασφαλώς υπήρξαν και άλλα άτομα όπως η ξαδέλφη μου η Καίτη και τα αδέλφια μου όμως από τους συγγενείς συνήθως το περιμένεις (όχι πάντα βέβαια).
Πολλές φορές η φιλία έρχεται από εκεί που δεν το περιμένεις έρχεται και σε εκπλήσσει ,έρχεται και σου λέει ότι υπάρχει ,σε σκλαβώνει και σου δίνει μια ζεστασιά μέσα στην απελπισία σου,εκεί που νιώθεις απελπισμένος .
Και η φιλία έρχεται από ένα μικρό παιδάκι τον Φίλο μου τον Αντώνη που βρίσκετε στο Αγαθονήσι και μου έστειλε προχθές με το ταχυδρομείο το καραβάκι και το βότσαλο που ζωγράφισε με τα χεράκια του και έγραψε πάνω το όνομα μου.
Ευχαριστώ ΦΙΛΟΙ μου.