Τετάρτη, 7 Απριλίου 2010

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ



Χαιρετώ τις μπλογκερούδες και τους μπλογκεράδες . ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ. Εφάνηκα και εγώ από το βάθος του ορίζοντα .

Έφυγα ξαφνικά
στις 5 Μαρτίου για Κύπρο ,αρρώστησε ο γιος μου με πνευμονία και είχε εισαχθεί στο νοσοκομείο της Λεμεσού καθίσαμε 15 μέρες μέσα και μετά τον φρόντιζα στο σπίτι .
Ευτυχώς όλα περάσανε και τώρα είναι στη μονάδα του ,τελικά δεν του έκατσε και πολύ η Κύπρος ταλαιπωρήθηκε ένα μήνα ,ίσως αν τον είχαν κρατήσει πιο νωρίς στο νοσοκομείο να είχε αποφύγει την πνευμονία .Η αλήθεια είναι ότι τρομάξαμε πολύ.
Όταν τέλειωσαν όλα εγώ κάθισα και μια βδομάδα ακόμα για να έλθει και ο σύζυγος μου με τη κόρη μου για το Πάσχα όπως είχαμε προγραμματίσει από πιο νωρίς, δεν άξιζε τον κόπο να φύγω και μετά από δέκα μέρες να γυρίσω.
Είχα 33 χρόνια να κάνω Πάσχα στη Κύπρο ,είδα και την Λαμπρατζιά ,άκουγα και τις (βόμβες) όλη τη βδομάδα σχεδόν(τι είναι και τούτο?) Έφαγα και φλαούνες που έφτιαξε η αδελφή μου ήταν πολύ ωραίες (βεβαίως και έφερα μαζί μου) .
Χθες το βράδυ που κατέβηκα από το αυτοκίνητο κάτω από το σπίτι μας όλος ο δρόμος μοσχομύριζε από τις ανθισμένες νεραντζιές οι φωτογραφίες είναι από τα δένδρα κάτω από το σπίτι,τουλάχιστον δεν με υποδέχτηκαν οι δουλειές μόνο αλλά και οι μυρωδιές της γειτονιά μου.