Κυριακή, 25 Απριλίου 2010

Το υποβρύχιο


Το υποβρύχιο το γνώρισα στην Ελλάδα το 1977 που είχα έλθει (και τελικά έμεινα, τι ρίζωμα και αυτό!!).
Μην πάει ο νους σας στο υποβρύχιο Παπανικολής ,είμαι λίγο υστερότερη(δεν υπάρχει τέτοια λέξη; Δεν πειράζει εμείς να είμαστε καλά και ότι θέλουμε τις κάνουμε τις λέξεις.
Λοιπόν (πρέπει να γράψω την ανάρτηση γιατί θέλω να δω και τα ρόδα της οργής ,ήθελα να δω και τη ταινία από τα σταφύλια της οργής αλλά δεν κατάφερα να την βρω (αλήθεια μήπως τη έχει κανένας σας ,όποιος την έχει και μου τη δώσει θα είμαι υπόχρεα).
Και επανέρχομαι στο υποβρύχιο Βανίλια ή μαστίχα αν προτιμάτε,εγώ προτιμώ βανίλια ,είναι πιο ελαφρύ.
Που λέτε ,(εντάξει ,εγώ λέω) είχα πάει με τον σύζυγο μου επίσκεψη στο σόι του (βασικά τους είχαμε πάρει σβάρνα (ήθελε να με δείξει,κύριε ελέησον για μια κουταλιά βανίλια και έμπλεξα και όλο το σόι,μη χειρότερα!!) Πηγαίναμε που λέτε και ανάμεσα στα κεραστικά που μου πρόσφεραν (καινούρια νύφη στο σόι ,τι να κάνουν οι άνθρωποι ,να μην δουν πως τρώει; μου σέρβιραν και υποβρύχιο,(θάλεγα ότι είχε πολύ πέραση τότε! χμ έλα που το κοίταγα και με κοίταγε! τι στο καλό! τι είναι τούτο ;
Ορίστε ένα υποβρύχιο! μου λένε, κοιτάω εγώ να δω το Παπανικολής ,έστω τον Ναυτίλο ! Τίποτα βλέπω ένα ποτήρι με ένα κουταλάκι βυθισμένο στο νερό και μια άσπρη κουτσουλιά πάνω! Και τώρα πως το τρώνε αυτό;
Εγώ συνήθως έτσι τρώω τα γλυκά του κουταλιού,τα βυθίζω μέσα (παρεμπιπτόντως ,εκτός από το κεράσι και βύσσινο τα άλλα πρέπει να σερβίρονται με πιρουνάκι) τα βουτάω στο νερό για να φύγει λίγο το σιρόπι(είναι πολύ χωριάτικο αλλά είμαι από χωριό,γιατί να το κρύψομεν άλλωστε;)
Η ώρα περνάει και θα διαιρωτάστε τι έκανα με το υποβρύχιο ,εντάξει ,κοίταξα τον σύζυγο και έκανα ότι έκανε το πήρα και το έφαγα ,δεν μου άρεσε ιδιαίτερα αλλά με το καιρό το συνήθισα και τώρα μου αρέσει,
προχθές αγόρασα ένα μπολάκι να βρίσκετε.
Σε βγάζει από καμιά δύσκολη θέση αν και προτιμώ να σερβίρω γλυκό του κουταλιού. Πιο πολύ για παιδικό κέρασμα που κάνει το υποβρύχιο.