Τρίτη, 28 Αυγούστου 2012


Το πράσινο παράθυρο!

Το παράθυρο  ήταν πράσινο   δίφυλλο  με γρίλιες   από την μέσα μεριά ήταν τα τζάμια δίφυλλα και αυτά ανοιγόμενα ,όχι όπως τα σημερινά που είναι συρόμενα ,ήταν ανοιγόμενα  άνοιγαν διάπλατα και τα έξω και τα μέσα όπως οι καρδιές των ανθρώπων εκείνης της εποχής.Ανάμεσα στα δυο αυτά  ήταν σίδερα  κάθετα και οριζόντια όσο για να μην μπορεί να μπει κα΄ποιος κλέφτης,ποτέ δεν ακούσαμε στο χωριό μας να μπει κλέφτης ,όμως δεν νιώθαμε φυλακισμένοι επειδή υπήρχαν σίδερα ,δεν ήταν όπως της φυλακής τα σίδερα  απλά ένιωθες μια ασφάλεια που κατά βάθος ήξερες πως και να μην υπήρχαν  δεν θα διέτρεχες κανένα κίνδυνο.
  Όταν ήταν ανοικτά   ερχόντουσαν μέσα όλες οι μυρωδιές από τη φύση  από τους ανθούς των πορτοκαλιών από τα λουλούδια,από τη μυρωδιά που έβγαζε το χώμα στις πρώτες σταγόνες βροχής,εκείνη την αποπνικτική μυρωδιά που όμως αγαπούσα.
  Ακόμη και τώρα όταν πέφτει η πρώτη βροχή  αν και με πνίγει εγώ την αγαπώ ,μου θυμίζει....
 Κάθε  φορά που γυρνούσα στο σπίτι μου είτε από παιχνίδι στη πέρα γειτονιά ,είτε από  την δουλειά μου αργότερα που ήμουν πιο μεγάλη ,πάντα κοιτούσα από το παράθυρο να δω  ,ήθελα πάντα να δω αν ήταν η μανα μου μέσα στο σπίτι ,σχεδόν πάντα ήταν  σχεδόν έμπαινα τρέχοντας μόλις την έβλεπα! 
Καλημέρα  μπήκε από το παράθυρο  καληνύκτα βγήκε από το παράθυρο.
Δεν θέλω να γραψω τίποτα άλλο  ,πονάει!