Χαιρετώ τις μπλογκερούδες και τους μπλογκεράδες . ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ. Εφάνηκα και εγώ από το βάθος του ορίζοντα .
Έφυγα ξαφνικά στις 5 Μαρτίου για Κύπρο ,αρρώστησε ο γιος μου με πνευμονία και είχε εισαχθεί στο νοσοκομείο της Λεμεσού καθίσαμε 15 μέρες μέσα και μετά τον φρόντιζα στο σπίτι .
Ευτυχώς όλα περάσανε και τώρα είναι στη μονάδα του ,τελικά δεν του έκατσε και πολύ η Κύπρος ταλαιπωρήθηκε ένα μήνα ,ίσως αν τον είχαν κρατήσει πιο νωρίς στο νοσοκομείο να είχε αποφύγει την πνευμονία .Η αλήθεια είναι ότι τρομάξαμε πολύ.
Όταν τέλειωσαν όλα εγώ κάθισα και μια βδομάδα ακόμα για να έλθει και ο σύζυγος μου με τη κόρη μου για το Πάσχα όπως είχαμε προγραμματίσει από πιο νωρίς, δεν άξιζε τον κόπο να φύγω και μετά από δέκα μέρες να γυρίσω.
Είχα 33 χρόνια να κάνω Πάσχα στη Κύπρο ,είδα και την Λαμπρατζιά ,άκουγα και τις (βόμβες) όλη τη βδομάδα σχεδόν(τι είναι και τούτο?) Έφαγα και φλαούνες που έφτιαξε η αδελφή μου ήταν πολύ ωραίες (βεβαίως και έφερα μαζί μου) .
Χθες το βράδυ που κατέβηκα από το αυτοκίνητο κάτω από το σπίτι μας όλος ο δρόμος μοσχομύριζε από τις ανθισμένες νεραντζιές οι φωτογραφίες είναι από τα δένδρα κάτω από το σπίτι,τουλάχιστον δεν με υποδέχτηκαν οι δουλειές μόνο αλλά και οι μυρωδιές της γειτονιά μου.
Eνα απόγευμα καθόμουν έξω από τον σταθμό των λεωφορείων για να μεταβώ στη διπλανή πόλη ,(έχουν καρέκλες με 2-3 τραπεζάκια και καθόμουν σε ένα από αυτά ,σε λίγο ήλθε μια κοπέλα αθίγγανη με ένα μικρό κοριτσάκι και κάθισαν μαζί μου.
Με ρώτησε ποιο λεωφορείο πήγαινε για Χαλκίδα και εγώ της είπα ότι θα έλθει σε λίγο ακριβώς απέναντι,η κοπέλα άρχισε να μιλά στο κοριτσάκι και την ρώτησε τι είναι η κυρία που κάθετε δίπλα μας (για μένα) και λέει το κοριτσάκι δείχνοντας με ,είναι μπαλαμό .Και εσύ τι είσαι; ξαναρωτάει η κοπέλα το κοριτσάκι,εγώ είμαι γυφτάκι αποκρίνεται και γυρνώντας σε μένα ,μπαλαμό φάει σκατά.
Άντε καλή μου όρεξη ήλθε το λεωφορείο τους ,τους ευχήθηκα καλό ταξίδι και έμεινα να τις κοιτάζω εγώ τυλιγμένη μέσα στο μπουφάν μου και αυτά με καλοκαιρινά ρούχα και το μικρό ξυπόλυτο να μπαίνουν για να πάνε σπίτι τους .
Η φωτό είναι από πέρσι αν και έχουν αρχίσει δειλά δειλά να ανθίζουν .
Η αλήθεια είναι ότι δεν είμαι σε φόρμα (όχι γυμναστικής) αλλά για να γράψω καμιάν ιστοριούλα (ξέρετε από εκείνες που γίνονται μπεστ σέλερ) .
Καθόμουν έτσι αφηρημένα και κοιτούσα τις πόρτες του σπιτιού μου και σκέφτηκα ότι θέλουν καθάρισμα και εγώ δεν έχω καμία ,μα καμία όρεξη .
Τότε με έπιασε να τις μετρώ ΟΛΕΣ όπου υπήρχε πόρτα και πορτάκι εξωτερικές εσωτερικές, πόρτες από ντουλάπια κουζίνας ,από ντουλάπες υπνοδωματίων, από βιβλιοθήκη ,τι να σας πω ακόμα και από το σύνθετο όλα 52 πόρτες και πορτάκια.
Θα μου πείτε δεν έχω τι να κάνω!! Τα συρτάρια δεν τα μέτρησα!!.
Φαντάσου να είχα και κανένα μεγάλο σπίτι από αυτά με τα διπλά σαλόνια διπλές κουζίνες διπλά τριπλά μπάνια( την πόρτα του μπάνιου την ξέχασα),όπως αυτά που βλέπω στη Κύπρο ,α τώρα κατάλαβα γιατί έχουν τόση πέραση οι (μαυρούες) ,χμ βέβαια ποιος θα τα καθαρίζει όλα αυτά;
(από τη ζήλια μου τα λέω) ; καλά ότι πείτε,όμως για σκεφτείτε πόσες πόρτες πρέπει να καθαρίζει μια γυναίκα ,οπότε οι υπόλοιποι να έχετε πάντα χέρια καθαρά όταν τις πιάνετε!!!!
Έτσι είναι αφού όλη μέρα καθόμουν και είχα το πόδι απλωμένο γιατί χθες το απόγευμα με έπιασε ένας πόνος κάτω στο κουτεπιέ; ετσι δεν το λένε; Πήγα και στο νοσοκομείο μου βγάλανε ακτινογραφία μου κάνανε εξετάσεις αίματος ,καλά οι εξετάσεις αίματος ήταν φοβερές ,άριστες είπε ο γιατρός και η ακτινογραφία δεν έδειξε τίποτα ίσως ήταν κάποια φλεγμονή; τα φάρμακα τα πήρα αλλά δεν πρόλαβα να τα πιω μου πέρασε ,οπότε αύριο χαρά και εργασία!
Ευτυχώς που στη ζωή έχουμε μόνο δυο πόρτες (που λέει και το άσμα) μια να μπαίνουμε και μια να βγαίνουμε,καμία για να κρυβόμαστε.
Να σας πω και κάτι να γελάσετε (ναι εις βάρος μου) πρόπερσι που είχα πάει στη Κύπρο βοηθούσα την αδελφή μου να καθαρίσουμε την αυλή από τα κλαδέματα και μια γυναίκα που περνούσε από το δρόμο την πήρε πάρα πέρα και της είπε ,άσε τη μαυρού κόρη να κουβαλά τα κλαδιά!! βρε ουστ , (το ουστ όχι γιατί με είπε μαυρού ).
