Δευτέρα 17 Σεπτεμβρίου 2007

Ο τίτλος ενός ιστολογίου

Όταν αποφάσισα να φτιάξω ιστοσελίδα δεν ήξερα που παν τα τέσσερα σχετικά με υπολογιστές και όλα τα σχετικά।Το μόνο που μου έμαθαν ήταν πως να ανοίγει ένας υπολογιστής ,και να αντιγράφω ορισμένα κείμενα,και να μπαίνω στο ίντερνετ αυτά μου τα μάθανε ,και τους ευχαριστώ όμως ήταν να μην μάθω το ίντερνετ πολύ μ'αρέσει,παρόλο που έχω περιορισμένο χρόνο για τέτοια πράγματα εμένα με ξεκουράζει ।Τούς μπλόγγερ τους ανακάλυψα όταν θέλησα να διαβάζω κάποια κυπριακή εφημερίδα και συγκεκριμένα τον πολίτη στον υπολογιστή [που τώρα δεν προλαβαίνω να τον διαβάζω κάθε μέρα γιατί ασχολούμαι με τα γραψίματα τρομάρα μου] όμως διαβάζοντας και όλους εσάς ανακάλυψα [μόνο την Αμερική δεν πρόλαβα να ανακαλύψω με πρόλαβε ο Κολόμβος καλός κι'αυτός ] ।Κάτσε έφυγα πολύ από εκεί που άρχισα, λοιπόν μούρθε και μένα η ιδέα ναγίνω μπλόγγερ παναγία μου, και κανένας δεν μου έδειχνε ,καλά ρε θα δείτε τι θα πάθετε την έφτιαξα μόνη μου βασανίστηκα αυτοβριζόμουνα αλλά κουτσά στραβά τα κατάφερα και τώρα διαβάζετε το δεύτερο μου λίνγκ? τολένε? ।
Διάβαζα που λέτε τις επικεφαλίδες στα άλλα μπλογκ και δεν μπορω να πω ότι έβρισκα και άκρη τουλάχιστο σκέφτηκα να βρίσκω στη δική μου μια άκρη , και τότε έβαλα επικεφαλίδα το [ποτέ δεν είναι αργά]αφού στα πενήντα μου αποφάσισα να πάω σε σχολείο δεύτερης ευκαιρίας για να βγάλω το γυμνάσιο ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ। ήταν για μένα η τέλεια επικεφαλίδα

Δευτέρα 6 Αυγούστου 2007

Δυό πατρίδες


Το να λες έχω δυό πατρίδες δεν σηναίνει πως είναι και το πιο εύκολο πράγμα στο κόσμο
Όταν ζείς σε μια χώρα που δεν είναι η πατρογονική σου στην αρχή νιώθεις ξένος όλα σου φαίνονται λίγο περίεργα τα φαγητά, πιθανόν ο τρόπος που σκέφτονται και εκφράζονται οι άνθρωποι της χώρας που ήρθες να ζήσης και εσύ .
Στην αρχή σου λείπουν οι δικοί σου ,γονείς αδέλφια ,συγγενείς και οι φίλοι σου οι κολλητοί σου.Σου λείπουν οι γεύσεις, οι μυρωδιές .Στη πατρίδα σου όλα ήταν πιο νόστιμα μύριζαν πιο όμορφα, είχες καλύτερη επικοινωνία ,έχεις και μια καχυποψία και γενικά είσαι μέσα στη μαυρίλα.Περνάει ο καιρός ,μέρες, μήνες, χρόνια κάνεις δική σου οικογένεια σε αυτή τη χώρα που όλα τα έβρισκες [κατώτερα] απο αυτά της δικιάς σου πατρίδας ,τώρα οι γεύσεις γλύκαναν οι μυρωδιές είναι όμορφες έχεις κάνει και άλλους φίλους ,[ παιδικούς φίλους δεν ξανακάνεις αυτούς του κουβαλάς πάντα μέσα σου όσο για γονείς και αδέλφια δεν το συζητάμαι καν αυτοί είσαι εσύ ο ίδιος όσο ζείς είναι μέσα σου].Και κάποια μέρα ανακαλύπτεις ότι όλα τα παλιά και τα τωρινά έχουν γίνει ένα και αγαπάς και ταπαλιά και τα καινούρια ακόμα και όταν έρχονται σε σύγκρουση .