Κυριακή, 4 Ιουλίου 2010

Θάθελα.

Το πεύκο υπάρχει οι προϋποθέσεις δεν υπάρχουν.
Σας έχει τύχει να έχετε ένα σωρό δουλειές και με το ζόρι να κάνετε τις μισές και ενώ μπορείτε άνετα να βγείτε από το σπίτι να πάτε μια βόλτα που άλλοι θα ζήλευαν να ήταν στη θέση σας ,εσείς να θέλετε να είσαστε κάπου αλλού;
Να κάμετε με ένα μαγικό ραβδί να εξαφανιστούν οι Τούρκοι που είναι στο χωριό σας και να βρεθείτε εκεί και να βλέπετε το χωριό σας ανθισμένο, με τους δρόμους ,τα καφενεία ,τις αυλές ,την εκκλησία ,τα σχολεία γεμάτα με πρόσωπα γνωστά,φίλους ,συγγενείς; και εσύ να είσαι στην αυλή του σπιτιού σου κάτω από τον πεύκο να πίνεις το καφέ σου;ή ακόμα και να μην έχεις τίποτα να βάλεις στο στόμα σου;
Έτσι νιώθω ,έτσι θέλω έτσι ποθώ .Θέλω να περπατώ στους δρόμους ,να ακούω το νερό στο πετράβλακο που διασχίζει το χωριό και αν ζεσταίνομαι να βγάζω τα παπούτσια να πατώ ξυπόλυτη μέσα με προσοχή για να μην πατήσω κανένα γυαλί σπασμένο, να απλώνω το χέρι μου να κόβω ένα σύκο από τις συκιές που κρέμονται τα κλωνιά τους στο δρόμο,
ΘΕΛΩ θέλω αυτό το πράγμα και όχι να πηγαίνω με ένα σφίξιμο στο στομάχι σαν ξένη και να φεύγω με δέκα σφιξίματα στο στομάχι στη καρδιά και στο μυαλό.
Πλησιάζουν και οι μέρες των άσχημων επετείων και τώρα τελευταία δεν ακούω και τίποτα για το κυπριακό σαν να και δεν υπάρχει τέτοιο θέμα,Όχι ότι τους πιστεύω για ότι μας λένε.
Τουλάχιστο τα έγραψα να τα βγάλω από μέσα μου ,κάνω μόνη μου ψυχανάλυση τρομάρα μου.

14 σχόλια:

rose είπε...

Σταλαματια μου με μια φράση σου τα είπες όλα

Το πεύκο υπάρχει οι προϋποθέσεις δεν υπάρχουν.

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε...

ΠΕΡΑΣΑ ΓΙΑ ΝΑ ΕΥΧΗΘΩ ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΜΕ ΠΟΛΛΑ ΧΡΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΧΑΜΟΓΕΛΑ.ΘΑ ΤΑ ΞΑΝΑΠΟΥΜΕ ΤΕΛΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ.ΩΣ ΤΟΤΕ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΣΕ ΒΡΩ ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΑ.

she demon είπε...

πόσο δίκαιο έχεις

BUTTERFLY είπε...

Καποια πραγματα πονανε παντα...

ElenaG είπε...

ΑΧ!...Stalamatia μου...
Όνειρα θερινής νυχτός!

stalamatia είπε...

Ρόουζ μου
Δυστυχώς!.

Σκουρτζάκο μου

Καλά να περνάς όπου και να είσαι

stalamatia είπε...

Δαίμων μου
Που να μην είχα!!

Πεταλούδα μου

Παντα όπου και να είσαι.

stalamatia είπε...

Ελενα μου

Δυστυχώς το ξέρω ,αλλά δεν θέλω να ξεχάσω τι θέλω.

e-ioannis είπε...

KAΛΗΜΕΡΑ STALAMATIA
ΕΧΕΙΣ ΑΠΟΛΥΤΑ ΔΙΚΙΟ ΣΕ ΟΣΑ ΛΕΣ !
ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ,Ο ΠΟΝΟΣ ΑΥΤΟΣ ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΥΣΤΥΧΩΣ,ΟΜΩΣ ΚΑΠΟΙΟΣ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΟΤΙ:ΟΤΑΝ ΓΡΑΦΟΥΜΕ ΕΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΠΑΣΧΟΛΕΙ,ΤΟΤΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΘΕΡΑΠΕΥΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΑΠΟΚΤΟΥΜΕ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ ΔΙΟΤΙ ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΤΟ ΚΑΝΟΥΜΕ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΜΕΛΕΤΗΣ !

stalamatia είπε...

Ιωάννη μου
Από τη πολλή μελέτη έχουν χάσει και τ'αβγά και τα πασκάλια στη Κύπρο.Αλλά τι να πει κανείς;.
Χαίρομαι που σε (είδα)

kkai-Lee είπε...

Αγαπητή Stalamatia,

Προσκαλώ σε ποτζιεί στο blog μου.

Αφιέρωσα σου κάτι.
Εύχομαι να βρεθεί μια λύση τζιαι να αξιωθείς να κάτσεις πουκάστον πέφκον σου, όπως το πεθυμάς, να πνάσεις. Τζιαι σου τζιαι ούλλοι οι πρόσφυγες, γιατί ο τόπος, τζιαμαί που γενιέται το πλάσμαν,
εν ξιχάννεται.

stalamatia είπε...

Κκαϊλι μου
Ευχαριστώ πολύ.

phlou...flis είπε...

για να μαυρίζει η ψυχή μας

stalamatia είπε...

Φλούφλη μου
Μερικές φορές νομίζω πως οι πολιτικοί μας ,έτσι μας θέλουν με μαύρη τη ψυχή για να κοκορεύονται πως τάχα πασκίζουν για μας.Σιχτίρ όλοι τους.