Σχεδόν όλοι πιστεύουμε ότι οι 15 Ιουλίου και 20 Ιουλίου 1974 είναι σημαδιακές ημερομηνίες για την μετέπειτα ζωή μας και ίσως έτσι να είναι, μας σημάδεψαν τις ζωές όσων αναγκαστήκαμε με τη βία να εγκαταλείψουμε τα χωριά και τις πόλεις μας γιατί κάποιος , πιο δυνατός μας το επέβαλε.
Αλήθεια έχετε αναρωτηθεί τι ήταν η 14 Ιουλίου 1974 στη ζωή μας;
Υ. Γ. Η φωτογραφία είναι πολύ πριν το 1974 το κοριτσάκι με το άσπρο μπλουζάκι και το κοντό πανταλονάκι (που είναι όλο πόζα)είμαι εγώ.
Το πεύκο υπάρχει οι προϋποθέσεις δεν υπάρχουν.
Σας έχει τύχει να έχετε ένα σωρό δουλειές και με το ζόρι να κάνετε τις μισές και ενώ μπορείτε άνετα να βγείτε από το σπίτι να πάτε μια βόλτα που άλλοι θα ζήλευαν να ήταν στη θέση σας ,εσείς να θέλετε να είσαστε κάπου αλλού;
Να κάμετε με ένα μαγικό ραβδί να εξαφανιστούν οι Τούρκοι που είναι στο χωριό σας και να βρεθείτε εκεί και να βλέπετε το χωριό σας ανθισμένο, με τους δρόμους ,τα καφενεία ,τις αυλές ,την εκκλησία ,τα σχολεία γεμάτα με πρόσωπα γνωστά,φίλους ,συγγενείς; και εσύ να είσαι στην αυλή του σπιτιού σου κάτω από τον πεύκο να πίνεις το καφέ σου;ή ακόμα και να μην έχεις τίποτα να βάλεις στο στόμα σου;
Έτσι νιώθω ,έτσι θέλω έτσι ποθώ .Θέλω να περπατώ στους δρόμους ,να ακούω το νερό στο πετράβλακο που διασχίζει το χωριό και αν ζεσταίνομαι να βγάζω τα παπούτσια να πατώ ξυπόλυτη μέσα με προσοχή για να μην πατήσω κανένα γυαλί σπασμένο, να απλώνω το χέρι μου να κόβω ένα σύκο από τις συκιές που κρέμονται τα κλωνιά τους στο δρόμο,
ΘΕΛΩ θέλω αυτό το πράγμα και όχι να πηγαίνω με ένα σφίξιμο στο στομάχι σαν ξένη και να φεύγω με δέκα σφιξίματα στο στομάχι στη καρδιά και στο μυαλό.
Πλησιάζουν και οι μέρες των άσχημων επετείων και τώρα τελευταία δεν ακούω και τίποτα για το κυπριακό σαν να και δεν υπάρχει τέτοιο θέμα,Όχι ότι τους πιστεύω για ότι μας λένε.
Τουλάχιστο τα έγραψα να τα βγάλω από μέσα μου ,κάνω μόνη μου ψυχανάλυση τρομάρα μου.
Η φωτογραφία είναι από το κατεχόμενο Καραβοστάσι ,στο Ξερό.Καλοκαίρι και λέξεις καλοκαιριού καλές και κακές αλλά του καλοκαιριού.
Θάλασσα = (όποιος την έχει κοντά του και του αρέσει ,είναι τυχερός ΓΙΑΤΙ μπορεί να κάνει (διακοπές ) σχεδόν ανέξοδα.
Διακοπές= Οι πιο πολλοί θα βολευτούν στα χωριά τους στο πατρικό, όπου και να είναι αυτό ,γαμπροί και νύφες θα κάνουν τουμπεκί ψιλοκομμένο για να περάσουν (καλά) με τα πεθερικά.
Ταβέρνες =Αχαχαχα δεν έχει σαν το σπιτικό φαΐ που φτιάχνει η μαμά σου αγάπη μου.(εδώ μπορεί η κυρία να του ρίξει και μια σαγιονάρα στο κεφάλι)
Γκαρνταρόμπα=Αγάπη μου βάλε εκείνο το υπέροχο φόρεμα που φορούσες πέρσι ,σου πάει υπέροχα ,εξάλλου στο χωριό δεν το φόρεσες ποτέ, ντόιγκ.
Τα παιδιά άνω των δεκαοκτώ ζητάνε διακοπές μαζί με τους φίλους τους και όχι με το σόι== Οι παππούδες σας είναι γέροι και θέλουν να σας χαρούν και αυτοί λίγο ,του χρόνου μπορεί να μην είναι μαζί μας.(εδώ πέφτει αρκετή γκρίνια αλλά χωρίς λεφτά από τους γονείς ή θα πάνε στο χωριό ή θα μείνουν να βράσουν στο ζουμί τους)Δεν αποκλείεται τα παιδιά να διαλέξουν το δεύτερο)
Καλά θα κάνουν αυτοί που έχουν ταβέρνες, δωμάτια ,περίπτερα ,μεταφορικά μέσα ,να μην κατακλέβουν τον κόσμο για να μπορέσει να κάνει διακοπές.
Παλιά τα χωριά 30 χρόνια και βάλε το καλοκαίρι τα χωριά γέμιζαν με κόσμο που πήγαινε στο πατρικό να περάσει λίγες μέρες ξεγνοιασιάς ,αργότερα λιγόστεψαν οι άνθρωποι στα χωριά τα σπίτια σιγά σιγά άδειαζαν και από τους μόνιμους κατοίκους.
Τα τελευταία χρόνια πολλοί άρχισαν να γυρνάνε στα πατρικά τους ,νομίζω πως φέτος η προέλευση στα χωριά θα είναι μεγαλύτερη λόγω ΚΡΙΣΗΣ.
Λέτε να έχει και τα καλά της;;; Μπα!!!!δεν το πιστεύω!!
Καλές διακοπές σας εύχομαι ,εγώ εδώ θα είμαι .έχω και μόνιμη θάλασσα ,έχω και βουνό όταν θελήσω ,θα δουλεύω ,την άδεια μου την έφαγα το χειμώνα. κλαψ κλαψ.
Είμαι σίγουρη ότι αυτό που έπαθα σήμερα (το έχω ξαναπάθει και όχι μια φορά) θα το έχετε πάθει τουλάχιστο μια φορά ο καθένας σας.
Περπατάτε στο δρόμο ή καλύτερα στο πεζοδρόμιο ,γιατί στο δρόμο θα σας φάνε λάχανο, προχωράτε ίσα μπροστά και βλέπετε από απέναντι να έρχεται κάποιος και σημειωτέων μόνο εσείς είστε και ο απέναντι αντικριστά ,κάνεις εσύ να πας δεξιά για να μην κουτουλήστε και ταυτόχρονα κάνει και ο άλλος την ίδια κίνηση αριστερά και εκεί διαπιστώνετε ότι πάλι πάτε για κουτούλημα ,κάνεις εσύ αριστερά και ο άλλος ταυτόχρονα κάνει δεξιά φτου πάλι τα ίδια ,γίνονται μερικά βήματα χαζά και στο τσακ αποφεύγετε τη σύγκρουση. Σε ένα πεζοδρόμιο που μόνο δυο άτομα κυκλοφορούν
Σε πιάνουν τα γέλια και προσπαθείς να τα κρύψεις αν δεν γνωρίζεις τον άλλον ,αν τώρα τον γνωρίζεις τουλάχιστο φατσικά μουρμουράς κάτι αμήχανα και φεύγεις γελώντας από μέσα σου και χαμογελώντας αμήχανα στον απέναντι σου.
Η φωτογραφία είναι από το κατεχόμενο Καραβοστάσι ,στο Ξερό.
